3

Vetten bestaan uit de elementen C, H en O.
Een vetzuur is een lange keten van vaak 16 tot 20 koolstofatomen (kortere en langere
bestaan ook!) met allemaal waterstofatomen eraan vast en op het eind,
waar hij aan het kammetje vastzit, twee zuurstofatomen.

Zit een vetzuurketen helemaal vol met waterstofatomen, dan is deze er als het ware
mee verzadigd en we spreken dan ook van een verzadigd vetzuur.

Dierlijke vetten bestaan voor een groot deel uit verzadigde vetzuren (vet vlees, reuzel,
melkvet, room, kaas, roomboter), maar kokosvet, palmvet en cacaoboter ook.

Verzadigde vetten zijn bij kamertemperatuur meestal vast (boter, kaas, 
reuzel, kokosvet, palmvet, bijenwas, kaarsvet).

Bestaat een verzadigd vet uit korte vetzuurketens, dan is dat vet zacht, licht verteerbaar 
en gemakkelijk af te wassen met warm water (roomboter, kokosvet).

Vet met heel lange verzadigde vetzuurketens is erg hard, moeilijk verteerbaar en 
zeer moeilijk af te wassen (kaarsvet: stearine­zuur: C18H35O­2).  

Zitten er op een plaats in een vetzuurketen twee koolstofatomen op een andere 
manier aan elkaar vast met een zogenaamde "dubbele binding", dan ontbreken 
daar twee plaatsen waar waterstofatomen zich aan kunnen hechten.
Er zijn dan op die ene plaats minder waterstofatomen en de vetzuurketen heet 
daarom enkelvoudig onverzadigd.

Oliezuur is een enkelvoudig onverzadigd vetzuur (EOV) met de formule: C18H33O2.